دبستان

Fri, 08 Jun 2007 14:14:00 GMT

به نام آفريننده زيبايي و زشتي ها

سلام

هر روز غروب بوي ياس تو كوچه ها ميپيچيد***ميون كوچه باغها بوي خدا ميپيچيد

آجرك ا... يا صاحب الزمان

منو ببخشيد كه يه مدتي نتونستم بروز كنم خيلي گرفتار بودم اعصاب مصابم خورد خورد بود.

يادم هست تو دبستان من خيلي جر و دعوا ميكردم جوري كه ماهي يه بار مامانم رو ميخواستن مدرسه.

داداشم هم خوب بيچاره بزرگتر از من بود مجبور بود بياد كمكم .داداشم از همون دبستان قرآن حفظ ميكرد منم كه قربونش برم مخم تعطيل تعطيل بود(البت الان هم همين جوره)داداشم سال سوم دبستان رفت مسابقات قرآن ممستني اونجا دوم شد ميگفت اونجا كه رفته بوديم شعارمون اين بود(ما اومديم ممستني بخاطر يه بستني)

منم همون سال تونستم آيت الكرسي رو حفظ كنم يادش بخير يه يه ماهي طول كشيد تا حفظش كردم(گفتم كه آيكيوم پايين).

يادم هست آقاي رضايي ناظم مدرسمون يه آدم قد كوتاه ولي چقري بود واي واي يه دستي داشت انگار جنگل پر مو اصلآ پوست دستش پيدا نبود لامصب پوست گلوي منو ميگرفت ميگفت بچه آخه تو مامانت فرهنگي چرا انقدر اذيت ميكني.مدرسه يه زير زمين هم داشت واسه پناهگاه جنگ درستش كرده بودن پناه گاه كه چه عرض كنم سياه چال بود از همونايي كه ساواكي ها داشتن من ديگه اونجا شده بود پاتوقم پر نيمكت زوار در رفته بود منم ميگرفتم رو اونا ميخوابيدم اونم فك ميكرد داره منو تنبيه ميكنه.

باورتون نميشه تازه رفته بودم سر كار يه روز يكي از بچه هاي حراست فرودگاه رو ديدم خيلي برام آشنا بودوقتي داشت ميرفت بيرون دستش رو گذاشت رو شونه من و گفت خسته نباشي يه نگاه به دستش كردم واي يادم به تو گوشي ها و زير گلو گرفتن هاي آقاي رضايي افتادم اسمش رو پرسيدم گفت رضايي هستم گفتم داداشت ناظم نبوده گفت چرا باورم نميشد برادر آقاي رضايي بود خلاصه يه 1 ساعتي با هم گپ زديم منم از آقاي رضايي واسش گفتم و خنديديم.

اينو هم ميگم ولي خدايش نخندين ازم.سال پنجم آقاي خاكسار معلم من بود (اگه زنده باشه بايد برم يه كم سير ازش حلال بودي بطلبم)قيافش كاملآ غير مذهبي بود 6تيغه خشن كت شلواري ولي خيلي خوش تپ بود سنش هم بالا بودا ولي هميشه خوش تيپ ميگشت.ثلث دوم يه پنج شنبه امتحان جغرافي داشتيم جوري بود كه زنگ بعد از امتحان برگه ها رو تصحيح ميكرد يه دفعه منو صدا زد اومدم جلو بهم گفت اين چي بهش نگاه كردم با قلدري گفتم چي چي؟زد تو گوشم مات و مبهوت مونده بودم .نگاه كردم به برگه امتحانيم كه تو دستش بود ديدم گرفتم -8- بلند شد با تيپا و پس گردني از طبقه 2 آوردم پايين دم دفتر واي واي واي آقاي رضايي هم يه پس گردني زد بهم اندازه همه كتك هاي آقاي خاكسار درد داشت زنگ زدن خونه به مامانم گفتن اومد منم كه عين خيالم نبود فقط بدو بيرا ميگفتم به آقاي خاكسار واي چشتون روز بد نبينه شب تو خونه يه حرفت هم بابام زدم البته با كابل برق.ايشالا تو پست بعديم از كتكهاي بابام بيشتر واستون ميگم.

نوكرت تا ابد دادو بيداد

دادوبيداد

دبستان